Activity number : 14 Cénotaphe 0
THOMAS GARNIER [FR]

  • Installation

Overal ter wereld rijzen gebouwen, wijken en steden met een onthutsende snelheid op. Ze hebben één ding gemeen: een zo korte levensduur dat ze meerdere namen kregen: “ghost cities”, “tofu buildings” of gewoon “instantruïnes”.

Ze gaan dus meteen over van werf naar ruïne en worden verlaten op het moment dat ze worden opgericht.

Cénotaphe 0 is een mechanische installatie die voortdurend beeldhouwelementen in beton samenvoegt en weer uit elkaar haalt. Deze elementen vormen een landschap van een oneindige stad op schaal. In de installatie is een tweede landschap ondergebracht, waarin het productieafval zich opstapelt. Een bewegende camera componeert een rechtstreekse ‘reis’ naar de ingewanden van de stad, wat leidt tot een spel met schalen met de toeschouwer.

Een cenotaaf is een grafmonument waarin geen lichaam ligt. Ook in deze stad is geen lichaam te zien, ze is verlaten zodra ze is gebouwd, ze heeft blijkbaar nooit enig nut gehad. Deze anti-architectuur is niets meer dan de belofte van een functie, een bewoning die er nooit zal komen.


Thomas Garnier, geboren in 1991, is een eigentijds en visueel kunstenaar die uit de wereld van de architectuur komt. Hij behaalt in 2016 zijn staatsdiploma. Daarna volgt hij de opleiding van Fresnoy, de Studio National des Arts Contemporains, waar hij in 2018 afstudeert met Felicitaties van de Jury. Hij krijgt de speciale prijs Révélations Art Numériques van de ADAGP (Association pour la diffusion des arts graphiques et plastiques) voor zijn installatie Cénotaphes, beroemd sinds Cénotaphe 0.

Zijn werkwijze is die van een kunstenaar, maar ook van een onderzoeker of heterotopoloog, zoals Foucault het beschrijft in zijn tekst “Des espaces autres”.

Of het nu gaat om de aanpassing van vaste of bewegende beelden, de invoering van ruimtelijke en geautomatiseerde objecten: zijn creaties bieden een vluchtige en parallelle visie, een archeologie van een afgedreven en afdrijvende wereld, gekneld tussen een koortsachtig oneirisme en een oorverdovende brutaliteit.

 

Een productie Le Fresnoy, Studio national des arts contemporains, 2018 .


PERS

‘Une réflexion métaphorique pleine d’inventivité’ – ARTE TV

‘Une machine infernale qui tisse ses lignes avec justesse’ – Huffpost

‘Ou quand le temps de la ville, celui-là des architectes ou urbanistes, ne s’accorde plus guère avec le rythme effréné dicté par les usages numériques émergeants’ – TK21

Thank you:

Une production Fresnoy Studio National des Arts Contemporains
Mecatronique / Programme: Nicolas Guichard

  • Le Fresnoy