Activity number : 3 Homo Desperatus
DRIES VERHOEVEN [NL]

  • Installation

Homo Nuclearis, Homo Emigratis, Homo Prostitutis, Homo Suicidalis… een tiental vitrines voor evenveel menselijk lijden. Elke haard bevat duizenden mieren die worden losgelaten op de menselijke ellende. Bij Homo Desperatus wordt de bezoeker uitgenodigd om de rampen van onze tijd en de schade veroorzaakt door de mens van op een “veilige” afstand te observeren. Een project van de controversiële Dries Verhoeven.

In een enscenering van het menselijk lijden in de 21e eeuw maakt de bezoeker een wandeling langs een tiental vitrines met natuurgetrouwe schaalmodellen van menselijk leed; de kernreactor in Fukushima, een ingestorte kledingfabriek in Bangladesh: het zijn allemaal voorbeelden van dat leed. Iedere vitrine wordt bewoond door een mierenkolonie. 70.000 mieren proberen een leven op te bouwen op de plekken van menselijke catastrofes.  Iedere locatie is uitgerust met een vingercamera die de locatie filmt vanuit “CNN-perspectief”.

De bezoeker wordt uitgedaagd om het leed van onze tijd, en zijn eigen rol daarin, van op grote afstand te overzien. Hij zoomt in en uit, tussen analytische afstand en emotionele betrokkenheid bij het lijden van de diersoort mens, hier gerepresenteerd door de mier. De installatie stelt de vraag naar onze blik op rampen – al dan niet van eigen makelij – en naar de verhouding tussen de ellende van het individu versus het voortbestaan van de populatie.


Beeldend kunstenaar Dries Verhoeven (1976, Oosterhout, Nederland) maakt installaties, performances en happenings in musea, op locatie en in de openbare ruimte. Op de grens tussen performance- en installatiekunst zet hij de verhoudingen tussen toeschouwers, performers, alledaagse werkelijkheid en kunst op scherp. De toeschouwer wordt direct betrokken bij het werk of krijgt de mogelijkheid om zijn eigen ervaring te sturen.

In zijn werk markeert Verhoeven aspecten van de sociaal maatschappelijke realiteit waarin we leven.  Het gaat hem niet om het overdragen van een stelling ten opzichte van die realiteit, maar veel meer om het activeren van het denken van de kijker, de aansporing tot kritische reflectie. Met handelingen die de openbare orde van het dagelijkse leven radicaal verstoren, hoopt hij twijfel te zaaien over de dominante systemen die ons leven en denken ongemerkt bepalen.  De laatste jaren waren het onder andere het huidige crisis-denken en de invloed van digitale media op intermenselijke verhoudingen die de aanleiding vormden voor een werk.


PERS

‘With beautiful serenity, Verhoeven displays the ‘ugliest’ issues of the 21st century’ – Theaterkrant.nl (12-08-2014)

read the review (in Dutch)

‘With major dramatic events, the media always zooms in on the personal suffering, but what if you omit that?’ – De Volkskrant (25-07-2014)

read the article (in Dutch)

‘It is a meta-exhibition with a wry nod: (…) we are the aliens’ Trouw (03-07-2014)

read the article (in Dutch)

‘Verhoeven’s staging is one of an opera. The plaster models are beautiful’ – NRC Handelsblad / NRC Next (29-07-2014)

read the review (in Dutch)

‘Accompanied by Dries Verhoeven, I walked through this apocalyptic Madurodam in which irony, hope and beauty are given a place’ – De Correspondent (05-07-2014)

listen to the podcast (in Dutch)